پشت اون خیال خسته کی به انتظار نشسته
کی باباورش می سازه به نقاشی باز دل می بازه
کی میاد با ساز بارون هق هق مست تو ناودون
بازدوباره شعر بخونه یک شبی مهمون بمونه
بخونه قصه فردا قصه سماع برگا
دف به ضرب ساز پاییز آسمون از گریه لبریز
پشت اون خیال خسته تار بشه نگاش زغصه
کی می خواد اواز بخونه حرف انتظار بخونه
بگیره سراغ یارو نشون اون تک سوارو
پشت این شهر خیالی بی پرنده و بی بالی
اون بگه با چشم گریون قصه از مرد تو میدون
دست اون پراز حریره رنگ چشماش رو کی دیده
رنگ چشماش مثل ابه آسمون پر از عقاب
چشمه های تازه داره برای دیدن چشماش
واسه ماکه بی قراریم کاش میتونستیم بباریم
بباریم گریه نخونیم پشت هیچ دری نمونیم
نمونیم تا راها وا شه دل ما یه دم رها شه
بخونیم باساز فردا باز سماع برگا
توهوای بی هوایی هجرت و مرگ وجدایی
دل واز زمین بگریم رو به آسمون بشینی
شاید این پنجره واشه اون کبوترم رها شه
شاعر: میر علی رضا طجوزی